Zaterdag 21 april zijn we naar Chiang rai gegaan, dit is de noordelijkste provincie van Thailand. Onze eerste stop was bij de Chiang Rai hot spring, een warm water bron waar we even hebben rondgekeken en konden voelen aan het warme water. Hierna zijn we verder gereden naar Wat Rong Khun ofwel de witte tempel. Een nogal uit de toon vallend heiligdom. Deze is namelijk nog in aanbouw en is op zijn minst gezegd modern te noemen. Beeltenissen van Batman, Spiderman en Predator vind je niet elke dag in een buddhistische tempel! Volgende bestemming was The golden triangle. Vanaf dit punt komen drie landen samen, Thailand, Laos en Myanmar en een eindje verderop van de rivier ook nog China. Met een bootje zijn we langs de kust gevaren van deze landen en mochten ook een half uurtje rondkijken op een eilandje van Laos. Op Laos kregen we gelijk een welkomstdrankje aangeboden. Dit drankje wordt samengesteld uit verschillende kannen met whisky waar ze uit elk een klein beetje halen en zo een shot glaasje vullen. In de ene kan zat whisky met banaan, maar in sommige ook whisky met slang. het welkomstdrankje hebben we dan ook maar overgeslagen. Op het eilandje verkochten ze ook veel flesjes whisky waar dan een slang of schorpioen in zat. Nadat we weer in Thailand waren, zijn we naar een punt gereden vanwaar we een goed uitzicht hadden op de drie landen. Na uitgebreide fotosessies van andere mensen gingen we door naar de volgende stop; De laatste stad van Thailand. Mae sai is de laatste stad van Thailand en is ook de grenspost met Myanmar. Veel toeristen die graag nog wat langer willen blijven steken snel even over en weer terug Thailand in voor extra dagen visum. Na de laatste stad kwamen we aan bij onze laatste stop: het bergvolk Longneck Karen. Dit is het volk waarbij de vrouwen koperen ringen om hun nek dragen. Ook al was dit heel mooi om te zien, toch voelde het ook een beetje verkeerd. Het volk is meer een attractie geworden dan dat je realiteit ziet. De volgende dag (zondag 22 april) hebben we een fietstocht gemaakt door Chiang Mai. Deze keer waren we de enige sportievelingen en hadden we dus een privétochtje. Na een kleine dertig kilometer, een lokale snoepjesfabriek (de snoepjes waren niet echt super), een openluchtcrematorium (met stukjes bot tussen de achtergebleven as) en een aantal ruïnes die ze om een of andere reden aan het herbouwen waren was het tijd om terug naar het hotel te gaan en ons klaar te maken voor de treinrit van 14 uur naar Bangkok.