(6 juni) Net op tijd zijn we uit Bombay vertrokken! Toen we de ochtend van vertrek wakker werden zag de lucht veel grimmiger dan normaal en ook de zee klotste overal over de rand. Oftewel de moesson komt eraan! Tijdens onze taxirit naar het vliegveld begonnen de eerste druppels te vallen en tegen de tijd we in het vliegtuig zaten kwam het al flink naar beneden, net op tijd weg dus! Ons vliegtuigje vertrok vanuit Bombay netjes op tijd, maar helaas had ons vliegtuigje wel anderhalf vertraging. Aangekomen in Beijing was het aansluiten in een lange rij bij de migratiedienst, waar we gelukkig het land in mochten. Hierna wilden we onze bagage op gaan halen, maar helaas zat Vivian haar backpack er niet bij. Na een uur te hebben staan wachten bij de band werden we verwezen naar een berging, waar gelukkig het backpackje stond! Hierna zijn we met een taxi naar ons hostel gegaan en daar de buurt een beetje verkend. Beijing is na India echt een verademing. Je kan hier gewoon weer lekker rondhangen zonder dat er gelijk 10 verkopers en 10 zwervers op je af komen rennen. Ook het hostel was super fijn, waar het personeel gewoon engels sprak. Zaterdag 9 juni moesten we het hostelletje verlaten om deze om te ruilen voor het hotel van Shoestring. Tijdens het inchecken kregen we een briefje dat we de groep om 5 uur zouden ontmoeten. In de tussentijd zijn wij naar de lama tempel gegaan. Deze tempel heeft een aantal hallen, met o.a een beeld van 26 meter dat uit een stuk is gemaakt. Deze tempel was zeker de moeite waard om te zien. Nadat we de lama tempel hadden gezien, zijn we terug gerend naar het hotel omdat het flink aan het regenen was. In het hotel hebben we onze groep voor het eerst ontmoet. De groep is gelukkig leuk en gezellig. Nadat we wat dingen hadden afgesproken zijn we gaan eten, pekingeend, dit was opzig wel lekker. Na het pekingeend diner hebben we een taxi genomen naar een van de hoogste gebouwen in Beijing gegaan. Op de 80e verdieping van dit gebouw was een skybar te vinden met een prachtig uitzicht over Beijing. Na hier lekker een biertje uit een champagneglas te hebben gedronken, zijn we weer terug gegaan naar ons hotel. De volgende dag was het weer fietstijd. Deze keer was het maar 7 km door de Hutongs van Beijing. Dit zijn de oude straatjes van Beijing. Hier hebben we eerst wat rondgelopen, hierna zijn we naar de drum en bell tower gegaan. We zijn alleen in de drumtower gegaan. Na een stijle trap te hebben beklommen, werden we beloond met een mooi uitzicht over Beijing en een drumshow. Hierna hebben we nog een tempel en een binnenplaats bezocht. Onderweg kwamen we ook nog de plaatselijke fitnessclub tegen, ofwel een aantal toestellen en pinpongtafels in het park. Hier hebben we lekker even gezeten en die chinezen aanschouwt (wat inmiddels een vermakelijke hobby is geworden). Hierna zijn we naar een markt gegaan. Meterslange rijen met fruit, kruiden, vlees en vis zijn hier te vinden. Dit was wel heel leuk om te zien en zelf hebben we ook nog met wat handen en voeten werk wat fruit meegenomen. Na de markt was het lunchtijd in iemand zijn woonkamer/restaurant, waar we weer allerlei gerechtjes te eten kregen. Inmiddels gaat het met stokjes eten gelukkig al ren stuk beter! In de avond zijn we naar een acrobatenshow geweest. Dit was wel leuk om te zien, o.a. gingen ze met 5 motors in een ronde kooi rijden.  De volgende dag zijn we naar de muur gegaan!!! Tot nu toch wel het hoogtepunt van onze reis. Wij zijn naar Mutianya gegaan, deze ligt redelijk ver vanaf Beijing waardoor het minder toeristisch is. We konden op de muur komen door zelf alle trappen te klimmen of de helft over te slaan met een kabelbaan. Wij zijn als echte muurbeklimmers zelf gaan klimmen, waarvoor we ons zelf tijdens het klimmen flink hebben vervloekt. Het viel toch wel tegen al die trappen en dan waren we nog niet eens op de muur. Eenmaal op de muur gekomen ging het al een stuk beter met klimmen omdat je af en toe ook afdalingen hebt. Uiteindelijk kwamen wij nog redelijk tegelijk aan met de kabelbaangangers op het hoogste punt, het bleek dat we toch nog best snel hadden geklommen!  Het uitzicht vanaf de muur is echt adembenemend en het is bijna niet te bevatten dat die chineesjes dit zoveel jaar geleden allemaal hebben gemaakt. Nadat we even trots op onszelf op het hoogste punt hadden gestaan, zijn we weer begonnen aan de terugweg. Hier kwamen we weer een stel uitgeputte mensen tegen die zichzelf ook aan het vervloeken waren dat ze het kabelbaantje niet hadden genomen, wat voor ons op de terugweg wel weer grappig was. Na de muur zijn we lekker gaan lunchen en door gegaan naar het zomerpaleis. Hier hebben we lekker rondgelopen door de tuinen, langs het water en door een enorme gang.  Ook hier gingen we weer lekker klimmen, deze keer naar een tempel die op een berg staat. Hierna hebben we lekker zitten genieten van die gekke chineesjes die achter vlaggetjes aanlopen in dezelfde t-shirtjes en zonneklepjes. Tijdens onze rit terug hebben we nog even een stop gemaakt bij het olympisch stadion en die zwembad kubus. Maar hier zijn we verder niet in gegaan. De volgende dag zijn we naar de verboden stad gegaan. Eerst hebben we wat rondgelopen over het plein, waar het mausoleum is van Mao. Wij zijn hier niet in de rij gaan staan omdat je zn kistje toch maar 5 seconde kan zien, maar hiervoor wel 1 uur in de rij mag staan. Na het plein zijn we de verboden stad in gegaan. Helaas was het echt suuper druk en was het ellebogenwerk om in de kamers te kunnen kijken. Gelukkig zijn ze niet groot en makkelijk opzij te zetten:) de verboden stad was ook zeker de moeite waard om te zien. Na de verboden stad was het tijd om met de trein richting Xi'an te gaan. De trein was een belevenis opzich. Na het station Beijing, waar wij waren opgestapt, kwamen er een hele groep chinese leraren de trein in. Zodra ze gesettled waren gingen gelijk de tassen open en kwam er van allerlei etenswaar uit waar ze heel de avond mee zoet waren en uitgewisseld werd met elkaar. Gefascineerd hebben we toegekeken en nadat Chris er gezellig bij ging zitten werd ook hij overspoeld met eten. Toen kwamen de chineesjes los en begonnen vanalles te vragen (er waren twee engelse leraren als tolk). Ook kwamen de fototoestellen boven natuurlijk en de drank. Chris mocht met flink wat chineesjes op de foto en zelfs met een of andere fles drank. Dus wie weet zien we Chris in Hongkong nog terug op een billboard;) Ook met Vivian wilden ze op de foto en aanraken en handjes vasthouden. We hebben ons op de trein dan ook geen moment verveeld. Om 10 uur stipt ging helaas het licht uit en gingen de chineesjes slapen. Toen zijn we zelf ook maar ons bedje gaan op zoeken. De volgende ochtend waren de chineesjes om 5 uur alweer in touw, dus lang uitslapen zat er niet bij. Maar gelukkig kwam de trein al om 7 uur aan in Xi'an. Later meer over Xi'an en Chengdu!